Ankeren voor de eerste keer

Met een boot, komt meestal ook een anker. Zo ook bij Linde. Maar het is de overtreffende trap. We hebben 3 ankers erbij gekregen(plus nog een kleintje van de bi

Het originele anker wat bij de boot is geleverd, is OK maar voor op zee is die wat aan de eenvoudige kant. M.a.w., als het rustig weer is, dan lukt het om te blijven liggen, maar bij veel wind en dus golven is dat een uitdaging.

Het tweede anker is een anker die gebruikt kan worden als hek*-anker. Dit doe je soms om de boot niet volledig met de wind mee te laten liggen. De boot gaat immers altijd standaard achter het anker liggen door de wind, maar als de deining van opzij komt, wil je de boot met de boeg tegen de deining in, niet tegen de wind. Het hek-anker vaar je met de bijboot een eind bij de boot vandaan, laat hem vallen, en op mankracht trek je dan de boot met de achterkant richting het hek-anker.

Het derde anker is de vervanger van het originele anker. Dit is een Rocna die eigenlijk net te zwaar is volgens de richtlijnen. Maar bij ankeren op zee wil je liever een te zwaar anker dan te ligt. Zo'n Rocna anker is een soort driehoek schep met een rolbeugel. Als hij de bodem raakt, draait hij bijna altijd met de punt naar de grond. Daarna graaft hij zich in. Op bijna alle ondergronden doet dit anker zijn werk. Zand, modder, steentjes, klei. Het maakt niet uit.

Op Linde zit op de boeg dit Rocna anker.

Met Casper hebben we wel eens proberen te ankeren, maar dat was niet een succes. In de buurt van Grou(waar een hele dikke slappe laag veengrond ligt) hebben we het waardeloze anker geprobeerd. We bleven dreggen**

Nu moet je weten dat bij ankeren het anker belangrijk is, maar nog veel belangrijker de lengte van de ketting. De regel is meestal bij normaal rustig weer 3 tot 5x de waterdiepte. Met Casper had dat geen effect. Hij bleef dreggen.

Linde heeft de ankeruitrusting goed voor elkaar. Groot Rocna anker op de boeg, 80 meter ketting beschikbaar. Een ankerlier en een vergrendeling om het anker niet per ongeluk te laten vallen tijdens het varen. Eigenlijk dus perfect, maar ja… kunnen wij alles goed bedienen.

De eerste week van onze vakantie lagen we in de haven in Den Oever en wilden we daarna eigenlijk wel voor anker op het Ketelmeer. "Misschien is het verstandig om hier het anker eens te testen?" vraagt Carla. Dat lijkt me inderdaad een goed idee. Lierhendel mee naar voren en proberen de lier los te krijgen. Hmm hoeveel kracht moet je zetten? Op Casper heb ik al eens een stuk van de lier afgebroken omdat ik dacht dat hij vast zat(dacht inderdaad, ik moet de andere kant op draaien). Ik wil hier niet direct de spullen kapot maken. Hans maar even appen. Hij geeft aan wat wij dachten, dus gewoon doorgaan. Met heel veel kracht komt de lier los, maar het anker blijft liggen. Met de hand dan maar wat ketting geven, en ja. Nu begint het anker te vallen. Als zo'n anker valt, moeten je vingers niet meer in de buurt zijn, want met grof geweld gaat de ketting uit de ankerbak, via de lier het water in. De lier draait nu mee, conclusie; veel zout in de lier, jaar niet gebruikt.

Als het anker op de grond ligt, moet je de lier remmen, anders ligt de 80 meter ketting als een hoopje op de bodem. Dit gaat goed.

Ok, fase 1 gelukt. Nu fase 2. Het hijsen van het anker. De ketting binnen lieren gaat goed. Maar dan komt het anker. Dit Rocna anker heeft een hele lange schacht***. Dit betekend dat eerst de schacht een heel eind naar boven steekt, voordat het anker kantelt en weer in lijn ligt met de lier. Voordat we het weten, schiet hierdoor de ketting van de lier en verdwijnt het anker weer helemaal met grof geweld in het water. Je bent geneigd om met je handen in te grijpen, maar zoals gezegd, beter niet. Snel de voet (met schoen) op de ketting en het grootste gedeelte van de ketting blijft aan boord. Weer Hans appen hoe hij dat deed. Ja gewoon oplieren en met je voet tijden het lieren de ketting naar beneden drukken. OK, dus met 2 handen aan een lier draaien en dan met je voet de ketting en de schacht geleiden. Een acrobaat aan boord zou wel handig zijn.

Als het anker voor de tweede keer omhoog komt gaat het goed. Niet helemaal vlekkeloos, maar goed. Voldoende ervaring om de volgende dag voor anker te gaan.

Als we de volgende dag op het Ketelmeer aankomen vinden we een mooi plaatsje. Er staan rode tonnen aan de rechter kant maar er liggen andere boten en de kaart geeft aan dat de diepte moet kunnen. Vanwege de lichamelijke kracht hebben we besloten dat ik het anker bedien en Carla de boot. We leggen de boot met de punt in de wind, het anker valt, beetje achteruit varen zodat de ketting op de grond komt en niet op het anker. 2 meter diep water dus 4*2 is 8 meter ketting. Maar ja… hoeveel is 8 meter? Op een gegeven moment komen er schakels die geverfd zijn. Wellicht is dit 10 meter? Hans geeft later aan dat om de 10 meter een aantal schakels geverfd zijn.

Als er genoeg ketting uit is, vaart Carla de boot rustig achteruit en dan ineens liggen we stil. Zit het anker nu vast in de grond? Ik geef aan dat Carla meer vermogen mag maken met de motor. Linde gaat nergens heen. Nog meer vermogen achteruit, zo vast als een huis. Dat gaat even wat beter dan met Casper.

We proberen de duivelsklauw**** ook maar uit. Als je hiermee 2 lijnen in een V-vorm naar de ketting laat gaan, ligt de boot rustiger en de kracht van de boot komt niet op de lier, maar op de kikkers*****

We liggen heerlijk daar en vol vertrouwen gaan we de nacht door. Ook de tweede nacht gaat het perfect. We hebben veel vertrouwen in dit ankersysteem.

Als we weer weg willen, is het een kwestie van alle ketting binnen lieren en dan het anker liften… Dat gaat niet. Wat ik ook probeer aan kracht. Ik zeg tegen Carla om over het anker te varen, daarmee trekt de boot onder een andere hoek aan het anker. En ja, hij is los. Eindelijk. Snel ophalen, de schacht over het dode punt, Carla kan gaan varen en…… bam!!!! Met grof geweld valt het anker weer naar de bodem. Ik roep naar Carla dat de schroef uit moet. Je wilt niet dat de schroef de ketting raakt. Shit, mijn voet moet natuurlijk op de ketting tijdens het lieren…. Nogmaals proberen en nu komt het anker goed aan boord.

Als ik naar het anker kijkt, snap ik ook waarom we heel vast lagen. Er zit nog een enorme klomp klei op het anker. Water alleen spoelt het niet af, ik moet het eraf "bikken" met de achterkant van de bezem.

Na deze eerste keer, leggen we vol vertrouwen Linde nog een paar keer voor anker. In de Friese wateren is dat helemaal geen probleem. Alleen bij het Sneekermeer ging het nog mis. Er was een harde wind wat ervoor zorgt dat als het anker loskomt, je direct moet gaan varen. Ook de deining op de punt maakt het niet makkelijker. Bij het ophalen kwam het anker niet in lijn met de lier. Ook kwam het anker verkeerdom aan dek. In gekke posities op de boeg heb ik uiteindelijk het anker weer normaal aan dek gekregen. Helaas heb ik wel de beveiliging krom getrokken.

De conclusie is dat we met een gerust hart achter het anker kunnen liggen, met genoeg ketting gaat Linde nergens heen. Alleen moeten we wel de nodige aanpassingen doen om veilig het anker binnen te halen. Je zou maar met 2 of 3 meter hoge golven op de punt acrobaat moeten spelen. Mij niet gezien!

* hek is de achterkant van de boot.
** dreggen is als het anker niet in de grond blijft en de boot telkens het anker verder sleept over de bodem
*** schacht is de steel van het anker
**** een haak waarmee je een lijn aan de ketting kan maken
***** kikkers zijn metalen bevestigingen op de boot om de boot mee vast te leggen