Zonder een boot

In de bijlage treft u de, door de kopergetekende, akte van levering– dat is de mail die ik ontvang van de makelaar. Het is nu echt definitief, Casper is verkocht. Na 8 jaar samen geweest, gaan we ieder ons eigen weg.

Begin januari krijg ik bericht van de De Valk makelaars. Er is een bod gekomen op Casper. Of we er serieus over willen nadenken. Het bod is meer dan 30% lager dan onze vraagprijs. Dat vind ik eigenlijk vreemd en ben geneigd om aan te geven dat ik er niet over ga nadenken.

Maar, hoe is onze vraagprijs tot stand gekomen? Toen we in oktober Casper te koop wilden leggen hadden wij een bepaald bedrag in ons hoofd. De makelaar heeft echter aangeven dat we veel meer kunnen vragen en dat de boot snel verkocht zal gaan worden in de huidige markt (zie november artikel). We hebben toen aangeven dat we twijfelen of dat een reële vraagprijs is, maar uiteindelijk zijn we overstag. We vragen iets minder dan het advies, maar nog steeds hoog. “We kunnen altijd naar beneden”.

Nu staan we in januari voor de vraag of we serieus willen nadenken over het bod, want “de markt is een kopersmarkt” aldus de makelaar. Dat is vreemd, in oktober was het bericht nog dat de boot snel verkocht zal zijn voor een hoge prijs.

Daarnaast is er nog iets met een boot die ingeruild moet worden. Ik wil daar niet iets mee te maken hebben, maar “dat komt goed”. We gaan nadenken over het bod.

Eerst kopen, dan verkopen(twee keer)

Het bod is iets lager dan dat wat wij ervoor wilden hebben. Maar we moeten de commissie van de makelaar ook niet vergeten. Carla en ik zijn het erover eens, de mededeling zal zijn dat we uiteindelijk een X bedrag willen hebben nadat alle kosten eraf zijn. De makelaar gaat daarmee in gesprek met de potentiële koper.

We krijgen een bericht terug dat de koper akkoord is. Er moet alleen nog gekeken worden naar de inruil boot. Een week later krijg ik een koopcontract gemaild van een boot(niet Casper), door de makelaar. Nadat ik hem heb gebeld, blijkt dat het de inruilboot is. Het schijnt “gebruikelijk” te zijn dat ik die boot inruil, en de makelaar heeft al wel een handelaar voor die inruil boot… wat een vreemd verhaal. Uiteindelijk kom ik overeen met de makelaar dat ik eerst een voorlopig koopcontract teken waarin ik de inruilboot verkoop aan de handelaar. Als ik dat op papier heb, teken ik de koop van de inruil boot. Daarna komt het proces van de verkoop van Casper verder op gang.

Dus kort samengevat, ik verkoop een boot door een andere boot in te kopen die direct weer verkocht wordt… wat een rare wereld die botenhandel. Is dit normaal? Wordt dit altijd zo gedaan? Hoe is dit juridisch? Nou goed, op vertrouwen hebben we dit proces maar gedaan.

Uiteindelijk is alles goed gekomen en is er nu een gezin de eigenaar van Casper. We hebben contact gehad met de kopers en ik kan met een gerust hart zeggen dat Casper weer een mooie plek bij een gezin heeft.

Retrospective

Hebben we wat geleerd van de verkoop van Casper? Jazeker, we hebben getwijfeld of we via een makelaar of direct zelf Casper zouden gaan verkopen. Vanwege het gemak van een makelaar, we hoeven zelf niet bezichtigingen te doen, hebben we voor een makelaar gekozen. Dat zouden we nu niet meer doen. Daarnaast hadden we onze eigen vraagprijs moeten blijven hanteren. Als de prijs te hoog is, komt hij niet onder de aandacht van het juiste publiek. In het november artikel geven we aan geen verstand te hebben van de handel, misschien hadden we het mis😉 .