Op het moment dat we Linde hebben gekocht, hadden we haar zelf niet bekeken. In verschillende blogs van 2021 kun je lezen hoe dit proces precies is gegaan. Maar conclusie is, dat we een boot hebben gekocht zonder deze zelf fysiek te bekijken.
Mensen vragen ons wel eens of dat niet heel eng is. Wat als er van alles aan mankeert. Natuurlijk hebben we daarover nagedacht en hebben de boot wel laten inspecteren op De Azoren. Maar naast deze inspectie, waren de vorige eigenaren erg open over de boot en gaven precies aan wat er wel en niet goed was. Ze hebben zelfs wel eens getwijfeld of ze niet te negatief waren 😀.
Maar dit allemaal gaf ons een goed beeld van wat ons te wachten staat. We hebben dan ook bij de aanschaf een begroting gemaakt van eventueel kosten die snel kunnen plaatsvinden en kosten die wat langer op zich kunnen laten wachten.
Duidelijk was dat de koelkast die erin zat, al vanaf de bouw in 1994 in de boot aanwezig was. We hebben gevraagd of die niet enorm stroom vraagt, maar dat bleek mee te vallen. We dachten, die moeten we vervangen maar dat kan volgend jaar ook wel. Het voordeel is dat je dan direct goed kunt nadenken of je op dezelfde plaats een zelfde soort koelkast weer wil. We hebben ook gedacht aan een grotere met laden, of een bovenlader vanuit het aanrecht. Daar kunnen we mooi nog even de tijd voor nemen…. Dus niet. Toen we in Sneek lagen bleek dat Friesland deze zomer toch echt te warm was voor de koelkast. Boter, melk alles was lauw. Best bijzonder, deze koelkast is de halve wereld rondgevaren, heeft in de warme oorden van de Caribische zee gekoeld en gaat het opgeven in Friesland(Friesland, whats in the name!!!) Gelukkig hadden we goede ervaring met AquaSolar in Sneek en zij hebben ons enorm goed geholpen. Carla en ik met de bijboot door de regen naar watersportgebied het Ges in Sneek en met de juiste adviezen hebben we inmiddels een prachtige nieuwe koelkast, met led-lampje!(Hebben we thuis niet eens!)
De eerste keer dat we samen met Hans de jachthaven invoeren wilden we achteruit de box in. Dat betekend dat je veel met de boegschroef de boeg van de boot corrigeert. Na een aantal keren de boegschroef gebruikt te hebben, gebeurde er bijna niets meer. Hans zei al direct, zou het dan toch de accu zijn van de boegschroef? Op de Azoren bij de inspectie was inderdaad aangegeven dat de accu niet meer in goede staat was. Toch leek hij het te doen. Maar nu in Lemmer stopte hij ermee. Tijdens het pizza eten proberen we weer de boegschroef en ja, hij doet het weer. Dus toch niet de accu?
De keren daarna dat ik zelf in Lemmer het vak in vaar, gebeurt het met enige regelmaat dat de boegschroef het soms wel, soms niet doet. Totdat we met harde wind het vak in wilde, nadat we uit de Sneek waren gekomen. Toen bleek de boegschroef niet thuis. De bijboot heeft me gered door achter een paal te blijven hangen waardoor de boot niet verder afdreef.
Conclusie: Accu vervangen. Op de jachthaven direct geregeld, maar ja, toch 2 dagen levertijd. Dan maar gebruik maken van deze tijd om het vak waarin de accu onder andere staat direct maar op te frissen en te verven. Nadat de nieuwe accu met dezelfde capaciteit na 3 dagen op z'n plek is gekomen, heb ik geen 1 keer meer problemen gehad met de boegschroef.
Toen we uit Friesland het IJsselmeer op gingen waaide het erg hard. Dit kun je binnenkort lezen. We besloten om toen niet het grootzeil te hijsen en om in de haven te gaan liggen. Nadat het rustiger weer was, wilde Carla en ik het grootzeil even netjes op de giek binden. Dit betekend in de haven het grootzeil hijsen bij rustig weer. En op het moment dat we ermee bezig zijn, zien we bovenin het zeil een scheurtje van 7 cm. Wat hebben we een geluk gehad dat we op het IJsselmeer niet het zeil hebben gehesen met de dikke wind. Nu is het nog te repareren. Onze eerste keer dat we met speciaal zeiltape het zeil maken. Netjes afgeronde hoeken, aan beide kanten een stukje. Trots ruimen we daarna het zeil op.
Aan het begin van de vakantie gaat 1 scharnier van de bakskist achter kapot. Naar lang zoeken naar precies hetzelfde scharnier hebben we de moed opgegeven en na de vakantie heb ik andere scharnieren geplaatst. Maar dat is niet zoals met een stukje hout schroef eruit andere schroef erin. Een polyester boot heeft in het midden een kern wat niet kunststof is. De plek waar bij Linde de oude schroefgaten dichtmoeten en de nieuwe moeten komen heeft een houten kern. Als je dit niet goed dicht, gaat het hout van binnenuit rotten en moet je op den duur een grote reparatie doen. Nee, hier moet ik met Epoxy aan de gang. Nu heb ik afgelopen jaar het YouTube kanaal Refitting Athena helemaal bekeken en daarin legt Mett uit hoe je te werk moet gaan. Gaatjes dichten met Epoxy, verdikt met verdikkingsmiddel. Daarna nieuwe gaten boren op de plek waar de nieuwe schroeven moeten. Dit ook weer dichtmaken met epoxy en daarna de juiste maat boren in de epoxy en dus niet meer in het hout. Zodoende is het hout weer helemaal opgesloten in de epoxy en kan er geen water bij. Als je dan de schroeven ook nog met een kit in de boot schroeft, is het helemaal klaar. Klinkt simpel, maar inclusief droogtijden heb ik er toch zo 3 dagen over gedaan. Klus geklaard.
Deze blog laat zien dat je op een boot nooit klaar bent. Op Casper was het een kwestie van kleine dingen(10 minuten werk), op Linde zijn het allemaal wat meer ingrijpende zaken. En op zich is dat nog niet zo erg, alleen, thuis heb ik een schuur waar al het materiaal en gereedschap ligt. Op Linde kan niet alles bij elkaar liggen en liggen zaken vaak achter een rugleuning in de bank, onder bed etc. Dus als ik bezig ga, staat de boot binnen 5 minuten helemaal op z'n kop.
Conclusie is dat het klussen op de boot eigenlijk een onderdeel is van het varen en aanwezig zijn op de boot. Er is altijd wel iets te doen en de tijd vliegt voorbij. Met voldaan gevoel vink ik de klusjes af in mijn digitale notitieblok. Alleen komen er net zo hard telkens weer nieuwe bij.
Er zijn nog geen reacties op dit bericht. Voel je vrij om een reactie op dit bericht achter te laten.
English
Uw reactie